MONOGRAFIA PRZEDSZKOLA - LATA 1945 - 2005

Działalność przedszkola w latach 1945-1990

W początkowych latach działalności przedszkola nie prowadzono żadnej dokumentacji, co nie pozwala autorce niniejszej pracy na pełne dotarcie do jego historii. Pomimo tego udało się autorce ustalić podstawowe fakty związane z jego funkcjonowaniem.
Historia przedszkola w Chmielnie rozpoczyna się w 1942 roku. Działalność zapoczątkowało Kinergarten prowadzone przez Niemki i tylko w okresie letnim Według wspomnień Stanisława Kostucha, który dawniej mieszkał naprzeciwko ówczesnego przedszkola w pamięci pozostał stary, drewniany barak. Wtedy jako kilkunastoletni chłopiec uczęszczał już do szkoły podstawowej. Nie zapomniał jednak obrazu poniemieckiego baraku i młodych, niemieckich nauczycielek, które po wojnie opuściły Chmielno. Budynek mieścił się na prywatnej działce Władysława Bystronia, przy szosie prowadzącej w stronę Zawór.
Jako początek systematycznej działalności chmieleńskiego przedszkola przyjmuje się okres w powojennej rzeczywistości, w nowych i trudnych warunkach w wyzwolonej Polsce. Był rok 1945. Ówczesny kierownik szkoły pan Edmund Kowalski zwrócił się z prośbą do młodej wówczas osiemnastoletniej Teresy Byczkowskiej o podjęcie się organizacji przedszkola.
Teresa Byczkowska już wcześniej, bo w sierpniu 1945 roku ukończyła w tym celu kurs przygotowawczy w Sopocie, zorganizowany przez Inspektorat Szkolny w Kartuzach. W powojennym, zniszczonym Sopocie wraz z innymi dziewczynami odbywała dwumiesięczne przygotowanie do zawodu. Wykładowcy i metodycy zapewnili odpowiednie wyposażenie w postaci niezbędnych materiałów i skoroszytów. Tam Teresa Byczkowska stawiała pierwsze kroki jako przyszła przedszkolanka, uczestnicząc w zajęciach praktycznych i metodycznych, pogadankach czy zabawach ruchowych. Po ukończeniu dwumiesięcznego kursu w Sopocie, we wrześniu 1945 roku podjęła starania o utworzenie placówki przedszkolnej w Chmielnie, zapisując wszystkie chętne dzieci do przedszkola.
Z dniem 1 listopada 1945 roku miejscowe przedszkole zaczęło funkcjonować. Było placówką publiczną. W dniu 1 listopada pani Teresa Byczkowska objęła funkcję Kierownika Publicznego Przedszkola w Chmielnie.
Problemem był brak odpowiedniego lokalu, w którym mogłoby ono funkcjonować. Kierownik szkoły Edmund Kowalski udostępnił w tym celu pomieszczenie w dawnym budynku szkoły (obecnie jest to budynek Szkolnego Schroniska Młodzieżowego przy ulicy Gryfa Pomorskiego 33). W rzeczywistości był to mały pokoik na strychu. Zupełnie puste pomieszczenie, które trzeba było wyposażyć w niezbędne krzesełka, stoliki i szafki.
Ograniczenie lokalowe pozwalało na przyjęcie zaledwie 23 dzieci, choć lista chętnych przekraczała 40. Maluchy były w wieku od 3 do 7 lat. Przedszkole było czynne w godzinach od 9.00 do 14.00.
Inspektorat Szkolny w Kartuzach ze swej strony dbał o zapewnienie odpowiedniego wyżywienia w postaci przydziałów kaszy, mąki, mleka w proszku. W przedszkolu obowiązywało jedno danie dziennie. Niezbędne talerzyki i szklanki, wówczas blaszane dzieci przynosiły z domu. Za pomoce dydaktyczne służyły stare książki i czasopismo „Miś”.
Nowa rzeczywistość, objawiająca się brakiem funduszy w zniszczonym wojną kraju, nie pozwalała na zorganizowanie placówki na odpowiednim poziomie. W kronice szkolnej w roku szkolnym 1945/1946 widnieje zapis naniesiony przez kierownika szkoły Edmunda Kowalskiego: „Dnia 19 listopada 1945 roku zostało otwarte przy tutejszej szkole przedszkole. Wychowawczynią przedszkola została Teresa Plichtówna” .
W początkowym okresie przedszkole działało w formie ochronki dla dzieci w sali obecnego Schroniska Młodzieżowego. Do przedszkola zapisano 42 dzieci. „Chwilowo uczęszczają do przedszkola dzieci ze wsi w liczbie 24. Zajęcia w przedszkolu odbywają się w jednym z pokoi mieszkalnych tutejszej szkoły. Dla dzieci przedszkola zorganizowano dożywianie od samego początku istnienia przedszkola. Sprzęt do przedszkola dotąd nie został skompletowany. Spodziewam się, że wiosną 1946 roku zdołam przedszkole umieścić w właściwym budynku i sprzęt skompletować” .
W trudnych warunkach okupacji życie kulturalne w Chmielnie kwitło. Jak wspomina Stanisław Kostuch pomimo ciężkiej powojennej sytuacji mieszkańcy starali się spędzać czas na wesoło. W latach 40-tych i 50-tych ubiegłego stulecia w miejscowej restauracji pana Stencla odbywały się liczne przedstawienia np. „Hanka się żeni” czy „Śluby panieńskie” w wykonaniu nie tylko dzieci, ale i dorosłych mieszkańców wsi . Równie często okazje do swoich popisów artystycznych i występów miały dzieci z miejscowego przedszkola.
W celu zebrania niezbędnych pieniędzy na artykuły żywnościowe i papiernicze w styczniu 1946 roku chmieleńskie przedszkole zorganizowało przedstawienie noworoczne dla mieszkańców. W tym celu rozesłano zaproszenia i porozklejano afisze na płotach, zapraszając w ten sposób do udziału w spektaklu. Zebrane pieniądze miały być przeznaczone na działalność i potrzeby placówki .
Dyrektor podjęła się układania piosenek i wierszyków. Przedstawienie zorganizowano w restauracji pana Stencla. Sala pękała we szwach, bowiem na występ przybyło około 200 osób. Dzięki tak licznej frekwencji pozyskano potrzebne fundusze. Zebrane pieniądze zostały wykorzystane na zakup pomocy dydaktycznych, zabawek i na dożywianie. Ówczesna dyrektorka Teresa Byczkowska z sentymentem wspomina, że kiedyś w czasach powojennych ludzie chętnie uczestniczyli w różnego rodzaju jasełkach i przedstawieniach.
Dzięki dobrej organizacji i determinacji Teresy Byczkowskiej początkująca placówka przedszkolna osiągnęła duży sukces. Do przedszkola uczęszczało systematycznie 24 dzieci w wieku od 3 do 7 lat. Potrzeby środowiska były jednak zdecydowanie większe. Pomieszczenie o powierzchni 20 metrów kwadratowych ograniczało ilość przyjmowanych dzieci. Dlatego też wiosną 1946 roku rozpoczęto remont poniemieckiego baraku, pozostawionego po Kindergarten.
Po remoncie pod nadzorem inspektora szkolnego Bolesława Pietraszkiewicza i instruktorki wychowania przedszkolnego Aleksandry Elasowej, przeniesiono przedszkole z budynku starej szkoły do poniemieckiego baraku usytuowanego na działce Władysława Bystronia. Barak był wykonany z gotowych elementów drewnianych . W środku znajdowała się jedna duża sala, jedna nieco mniejsza, jadalnia, kuchnia i łazienka. Dzięki pomocy kartuskiego inspektoratu oświaty barak został pomalowany i ocieplony. W kwietniu tegoż roku nastąpiła przeprowadzka. Inspektorat polecił Teresie Byczkowskiej znalezienie osoby do gotowania i sprzątania, gdyż dzieci z roku na rok przybywało . Zatrudniono w tym celu osobę do pomocy w przedszkolu w postaci Anny Kostuch.
Comiesięczne składki opłacane przez rodziców wynosiły wówczas 12 złotych i 50 groszy. Z czasem zagospodarowano przy baraku boisko i piaskownicę. W dalszym ciągu pracownicy kartuskiego inspektoratu dostarczali produkty do dożywiania.
Wiosną w 1946 roku nastąpiła przeprowadzka. „W kwietniu bieżącego roku zostało przedszkole przeniesione do właściwego lokalu – do baraku poniemieckiego”. Nie było tam jednak placu zabaw dla dzieci. Nie było także toalet, a w łazience dzieci myły się w miskach. W sali zabaw stał żelazny piec.
Barak służył dzieciom przez długie lata, chociaż był przygotowany tylko na pobyt tymczasowy. W tym czasie Polskie Radio emitowało przez głośniki umieszczone w przedszkolu audycje dla placówek przedszkolnych. Czasopisma takie jak „Wychowanie w Przedszkolu” i zaprenumerowany „Głos Nauczycielski” służyły nauczycielkom za pomoc w prowadzeniu zajęć . Zawierały cenne wskazówki, propozycje prowadzenia lekcji i niezbędne konspekty. Wówczas do przedszkola uczęszczało dużo dzieci, w liczbie około czterdziestu. Starsze przedszkolaki odbywały zajęcia z Teresą Byczkowską. Młodsze dzieci, zazwyczaj w małej sali rysowały i bawiły się pod opieką Anny Kostuch.
W latach 50-tych odbyła się wizytacja Bolesława Pietraszkiewicza, inspektora szkolnego. Działalność przedszkola została oceniona wysoko i wypadła bardzo dobrze. Przełożony dostrzegł zaangażowanie, ogromną pracę i serce dyrektorki, włożone w funkcjonowanie placówki. Zalecił zatrudnienie trzeciej osoby do pracy w przedszkolu. To stanowisko objęła Danuta Szymichowska.
W poniemieckim baraku przedszkole istniało przez dziewiętnaście lat. W 1964 roku warunki bytowe uniemożliwiały już dalszy pobyt tej placówki w tym miejscu .
Urządzenia kanalizacyjno-wodociągowe nie tylko wewnętrzne, ale przede wszystkim zewnętrzne (studnia głębinowa, zbiornik ścieków) były zdewastowane i zniszczone. „Wybudowanie powyższych urządzeń na prywatnej posesji, która jest bardzo szczupła jest niemożliwa, a wywłaszczenie nieruchomości ze względu na wybudowanie w sąsiedztwie zagrody chłopskiej niecelowe, gdyż przedszkole nie posiadałoby placu zabaw, poza tym na dotychczas użytkowanym terenie nie ma nawet miejsca na wybudowanie ustępu suchego”.
Wykonanie nowej studni i doprowadzenie wody od byłej szkoły znacznie przewyższał koszt rozebrania i postawienia baraku z wykonaniem nowych fundamentów. Dlatego też Wydział Oświaty, na czele z inspektorem szkolnym Alojzym Plichtą podjął decyzję o rozbiórce dotychczasowego baraku. Zlecono postawić go na działce szkolnej przy starej szkole . Od tej pory przedszkole miało nową siedzibę.
Stary poniemiecki barak został wyremontowany, wytynkowany, ocieplony i wymienione zostały okna. Generalnego remontu wymagały drzwi i sufit. Założono nową instalację elektryczną z podłączeniem do sieci. Do przedszkola doprowadzono wodę z budynku starej szkoły i wyposażono go w toalety. Zamontowano nowe piece kaflowe. Dzieciom stworzono plac zabaw.
W przedszkolu powstały dwa oddziały: I grupa - 3,4 i 5-latki i II grupa - 6-latki. W zmodernizowanym baraku znajdowały się dwie sale. W większej odbywały się zajęcia z rytmiki, gimnastyki oraz zabawy ruchowe. W małej salce prowadzone były zajęcia ręczne.
Poprzez audycje radiowe, które w tamtym czasie były prowadzone w radiu odbywała się nauka piosenek i zajęcia rytmiczne. Czasopismo „Wychowanie w Przedszkolu” informowało o godzinach nadawania audycji, a wewnątrz znajdowały się z kolei nuty i słowa do nadawanych programów przedszkolnych. W przedszkolu obowiązywało jednogodzinne leżakowanie. Za budynkiem przedszkolnym dzieci wraz z opiekunkami uprawiały malutki ogródek warzywny.
Jak co roku organizowano tradycyjnie Dzień Babci, Dzień Dziecka czy Dzień Matki. W ramach zbiórki zorganizowano wycieczkę autokarem do przedszkola w Brodnicy i na Złotą Górę. Komitet Rodzicielski czynnie pomagał w organizowaniu wszelakich przedsięwzięć.
W sali w gospodzie pana Skrzypkowskiego odbywały się systematycznie inscenizacje z udziałem dzieci np. „Krasnoludki” czy „Pszczółki”, do których stroje dzieci wspólnie z wychowawczyniami wykonywały własnoręcznie. Szczególnie w pamięci zapadło Teresie Byczkowskiej przedstawienie pt. „Pajac i Lala”. Postać pajaca odgrywał Antoś Pelpliński, a rola lali przypadła Marii Bystroń. Na koniec dzieci odtańczyły wspólnie krakowiaka. Oklaskom nie było końca.
Na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania (Dz. U. Nr 32, poz. 160) oraz zarządzenia ministra Oświaty i Wychowania z dnia 17 marca 1973 r. w sprawie organizacji zbiorczej szkoły gminnej (Dz. Urz. Min. Ośw. i Wych., nr 5, poz. 28), Urząd Wojewódzki – Kuratorium Oświaty i Wychowania w Gdańsku wydaje orzeczenie w sprawie organizacji Zbiorczej Szkoły Gminnej w Chmielnie . Od tej pory chmieleńskie przedszkole podlega pod władze zbiorczej szkoły. Nadzór nad przedszkolem objął ówczesny dyrektor Zbiorczej Szkoły Gminnej w Chmielnie Zbigniew Darsznik, pełniący funkcję Inspektora Oświaty i Wychowania.
Z każdym rokiem dzieci przybywało, przyjmowane były te nawet najmłodsze 2,5 letnie maluchy. Starsze 5- i 6-latki wychowywała Maria Bela, a młodsze 3- i 4-latki znajdowały się pod opieką Teresy Byczkowskiej. W charakterze pomocy do pracy w przedszkolu zatrudniono Halinę Adamczyk. Nadal budynek był zbyt mały, a i panujące w nim warunki sanitarne pozostawiały wiele do życzenia.
W 1978 roku Teresa Byczkowska odeszła na wcześniejszą emeryturę. W tym samym roku funkcję dyrektora przedszkola objęła Maria Bela.
Wcześniej, jeszcze w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia przez krótki okres trzech miesięcy była zatrudniona w chmieleńskim przedszkolu. W 1959 roku podjęła pracę jako nauczycielka w przedszkolu w Zaworach. Tam decyzją inspektorki przedszkola Aleksandry Elasowej zastąpiła Teresę Piankowską.
Decyzją Wydziału Oświaty w Kartuzach w 1973 roku została przeniesiona do pracy w chmieleńskiej placówce. Stało się tak na skutek likwidacji pobliskiego przedszkola w Zaworach, gdzie wcześniej pracowała. W wyniku takiej sytuacji dzieci 6-letnie z Zawór były dowożone autokarem do chmieleńskiego przedszkola i odwożone po zajęciach z powrotem. Było to zaledwie kilkoro dzieci, które uczestniczyły w zajęciach od poniedziałku do piątku.
W czasie swojej kadencji borykała się z problemami lokalowymi . Nadmiar chętnych dzieci do uczęszczania do przedszkola spowodował, iż zaczęto szukać miejsca dla 5- i 6-latków . Zdecydowanie ta grupa była najliczniejsza, bo około 25 dzieci. Takie miejsce udostępniono po sąsiedzku w budynku starej szkoły. Natomiast do baraku uczęszczały maluchy, które zostawały pod opieką Teresy Brzoskowskiej.

Na ćwiczenia gimnastyczne dzieci 5 i 6-letnie dwa razy w tygodniu przechodziły do budynku nowej szkoły . Taka organizacja odbywała się według ustalonych godzin. Brak odpowiedniego miejsca był powodem, dla którego zajęcia dydaktyczne odbywały się w budynku obecnego Schroniska Młodzieżowego, wówczas starej szkoły.
Początkowo przedszkole było czynne w godzinach od 9.00 do 14.00. W tym czasie w przedszkolu były dwie grupy: 5- i 6-latki (grupa II) i 3- i 4-latki (grupa I). Największym problemem była duża ilość dzieci, często ponad trzydzieści, co powodowało nadmierny ścisk. Dwie małe sale nie zaspokajały potrzeb lokalowych.
W owym czasie Chmielno zaczęło się prężnie rozbudowywać, a i napływ ludzi był dość wielki. Niekiedy liczba przedszkolaków wahała się w granicach od 35 do 40 dzieci.
Widząc ogromne zainteresowanie pobytem dzieci w przedszkolu dyrektor Zbigniew Darsznik wprowadził limit wiekowy dla najmłodszych. Dolną granicą wieku przyjmowania do przedszkola było ukończenie trzech lat życia. Z myślą o dzieciach matek pracujących, dodatkowo zostały wydłużone godziny otwarcia, od 7.30 do 15.00.
Oprócz odgórnie ustalonego programu nauczania, w każdy wtorek i piątek o godz. 10.45 w Polskim Radiu emitowane były audycje radiowe, dzięki którym wychowanie przedszkolne było bogatsze o nowe doświadczenia . W owym czasie regularnie prenumerowano „Wychowanie w Przedszkolu”, które służyło poradą i cennymi wskazówkami.
Z kolei nauczycielki miały możliwość dokształcenia się i podnoszenia swoich kwalifikacji podczas wyjazdowych konferencji . Odbywały się one w Gdyni, Kościerzynie czy Wejherowie. Na miejscu nauczycielki miały okazje brać udział w pokazowych zajęciach, zakupić materiały dydaktyczne, a co najważniejsze wymienić się wzajemnie doświadczeniami. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XX wieku zaprzyjaźnione placówki z Kartuz i Sierakowic odwiedziły miejscowe przedszkole.
Z czasem zakupiono pierwszy magnetofon i rzutnik na slajdy, dzięki któremu wyświetlano dzieciom bajki. Czasopismo ilustrowane „Świerszczyk” dostarczało mnóstwo pomysłów do prowadzenia w ciekawy sposób zajęć.
W momencie odejścia na emeryturę Teresy Byczkowskiej w przedszkolu zatrudniono Teresę Brzoskowską. W charakterze pomocy do pracy w chmieleńskiej placówce w tych latach pracowały: Elżbieta Puzdrowska, Halina Mejer, p. Piask i Regina Kitowska.
Po odejściu Teresy Brzoskowskiej na stanowisku nauczycielki zatrudniona została Mirosława Stencel. Dwa razy w tygodniu zajęcia prowadziła Krystyna Darsznik.
Dodatkowo w jedną sobotę w miesiącu otwierano przedszkole, w szczególności dla dzieci rodziców pracujących. Tą zasadą kierowano się także w momencie zapisów do przedszkola, gdyż z czasem ilość dzieci znacznie przewyższała możliwości lokalowe.
Ówczesne władze planowały budowę przedszkola na terenie za starą szkołą, jednak z czasem projekty przestały być realizowane. W czasie kadencji Marii Bela barak został jedynie odmalowany, wymianie ulegały wykładziny. Zaś na bieżąco w ramach potrzeb i awarii był remontowany. Na zewnątrz budynku znajdowała się piaskownica, dwie drewniane huśtawki i karuzela.
W orzeczeniu organizacyjnym przedszkola widnieje zapis „Działając na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 15 lipca 1961 r. o rozwoju systemu oświaty i wychowania (Dz. U. z 1961 r., nr 32, poz. 160 z dalszymi zmianami) oraz zarządzenia ministra Oświaty i Wychowania z dnia 8 stycznia 1982 r. w sprawie organizacji placówek wychowania przedszkolnego (Dz. Urz. MOiW, nr 1 z 1982 r., poz. 1) Inspektor Oświaty i Wychowania w Chmielnie powołuje z dniem 1 września 1985 roku Państwowe Przedszkole typu wiejskiego w Chmielnie o liczbie 28 miejsc” . „Jednocześnie uwzględnia się okres działalności placówki od 1978 r.”
Maria Bela piastowała stanowisko dyrektora do chwili odejścia na emeryturę, czyli do 1990 roku.



Funkcjonowanie przedszkola w latach 1990-2005

Reformy, które miały na celu poprawić aktualny stan oświaty zapoczątkował w 1989 roku Henryk Samsonowicz, pełniący w okresie od września 1989 roku do stycznia 1991 roku funkcję ministra oświaty. Ten pierwszy postsocjalistyczny minister zdemontował socjalistyczny system panujący w oświacie, zachęcając społeczeństwo do tworzenia szkół niepaństwowych oraz oddolnego reformowania szkół państwowych przez najbardziej twórczych nauczycieli . W wyniku demontażu socjalistycznego systemu oświaty przedszkola są przejmowane przez gminy.
Przemiany edukacyjne zapoczątkowane decentralizacją oświaty po 1989 roku przyczyniły się w znacznym stopniu do zmiany charakteru polskiego przedszkola .
B. Śliwerski uważa, że był to niewątpliwie ważny okres odradzania się władz lokalowych i powrotu małych społeczności do praktyk samorządowych. Do końca nikt nie był przekonany czy gminy będą sobie w stanie poradzić z prowadzeniem przedszkoli i jakie będą tego skutki.
Zgodnie z ustawą z 8 marca 1990 roku o samorządzie terytorialnym, prowadzenie przedszkoli zostało przypisane do obowiązkowych zadań własnych gminy, czego konsekwencją była zmiana zasad finansowania pobytu dzieci, w związku z czym rodzice zostali zobowiązani do wnoszenia opłat za dodatkowe zajęcia w przedszkolu, a mianowicie za zajęci powyżej minimum programowego .
W 1991 roku w całym kraju nastąpiły zmiany ekonomiczne i polityczne. Przedszkole od tamtej chwili podlega pod samorząd gminy. Gmina jako organ prowadzący finansuje od tej pory w dużej mierze działalność przedszkola. Do jego zadań należy zapewnienie płac nauczycielom i personelowi oraz utrzymanie budynku. Gmina traktuje przedszkole głównie jako placówkę o charakterze usługowym, zapewniającą opiekę nad dziećmi mieszkańców miejscowości.
W 1990 roku konkurs na dyrektora przedszkola wygrała Anna Adamczyk i z dniem 1 września rozpoczęła swoją kadencję. W ramach przeprowadzonych reform wzmocniono pozycję dyrektora danej placówki, wybieranego na drodze konkursu na pięć lat, czyniąc go jednocześnie pracodawcą i zlecają mu część zadań nadzoru pedagogicznego.
W momencie objęcia swego stanowiska, w pierwszej kolejności zaczęła od odbudowy archiwum tej jednostki. Poprzednio bowiem niczego nie dokumentowano. Postanowiła zorganizować wspólne spotkanie ze swoimi poprzedniczkami, prosząc o prywatne zdjęcia i wypytując o najdrobniejsze szczegóły z życia przedszkola. Cenne fotografie, zrobione w latach wcześniejszych, choć jest ich bardzo mało są ściśle związane z działalnością przedszkola i stanowią niezwykle bogate w historię pamiątki. Dopiero od momentu zarządzania placówką Anny Adamczyk zaczął mieć miejsce proces odbudowywania dawnych dziejów chmieleńskiej placówki.
Na początku lat 90-tych na wniosek Anny Adamczyk powiększono plac zabaw o nieużytkowany teren za budynkiem baraku. Z roku na rok chętnych do przedszkola było coraz więcej, a budynek według orzeczenia organizacyjnego miał tylko 28 miejsc.
W tym czasie w przedszkolu funkcjonowały dwa oddziały: 3- i 4-latki (I grupa) i 5-latki (II grupa). Placówka była czynna w godzinach od 7.30 do 15.30, w dni robocze od poniedziałku do piątku.
W 1991 roku zdecydowano się na zorganizowanie 5-godzinnego oddziału dzieci 6-letnich w sali miejscowego Gminnego Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji. Dla dzieci rodziców pracujących zorganizowano dowozy do przedszkola w Zaworach , gdzie warunki lokalowe były bardzo dobre. Wówczas oddział sześciolatków przynależał do Szkoły Podstawowej w Chmielnie. Taka organizacja trwała do 1998 roku.
W roku szkolnym 1994/1995 wydłużono godziny otwarcia przedszkola. Placówka funkcjonowała codziennie od poniedziałku do piątku, zaczynając już od godz. 7.15 do 15.30. Na prośby rodziców w roku szkolnym 1996/1997 przedszkole było otwarte od godz. 7.15 do 15.45, a rok później od godz. 7.00 do 16.00.
Anna Adamczyk od samego początku starała się o nowe i dobre lokum dla przedszkola. Dzięki życzliwości i dobremu sercu księdza dziekana Andrzeja Miszewskiego, proboszcza chmieleńskiej parafii, a także przychylności Kurii Biskupiej w Pelplinie oraz troskliwości o najmłodszych wójta Zbigniewa Roszkowskiego jej marzenia się ziściły w 1997 roku.
W tym samym roku przedszkole przeniesiono do nowo zaadaptowanego budynku parafialnego ,w którym wcześniej znajdowały się salki katechetyczne. Uroczyste otwarcie siedziby odbyło się 23 grudnia 1997 roku.
Poprzez wspólne rozmowy i decyzje przeznaczono na przedszkole parter budynku po byłych salkach katechetycznych . Budynek katechetyczny o pow. 192 metry kwadratowe na działce nr 308/2 i część działki nr 309/10 o pow. 170 metrów kwadratowych została wydzierżawiona od Parafii Rzymsko-Katolickiej w Chmielnie na okres dziesięciu lat, tj. do września 2007 roku. Przedszkole Samorządowe zaczęło funkcjonować przy ulicy ks. Piotra Bukowskiego 2 a, gdzie mieści się do chwili obecnej.
Remont i wyposażenie przedszkola przyczyniło się do utworzenia zupełnie nowego przedszkola. Sponsorów na przygotowanie do adaptacji na przedszkole dyrektor wraz z Radą Rodziców pozyskiwała wśród rodziców i przyjaciół dzieci. Od tej pory przedszkolaki miały możliwość korzystania z większej powierzchni placu zabaw i sali zajęć, dobrze wyposażonych w meble i pomoce dydaktyczne. Łazienkę estetycznie wyłożono płytkami, dostosowując ją do potrzeb maluchów. Wymieniona została instalacja elektryczna i wodno-kanalizacyjna.
Przy budynku zorganizowano duży plac zabaw z piaskownicą i urządzeniami zabawowymi tj. zjeżdżalnią, huśtawkami oraz przeplotnią. O estetyczny wygląd obejścia przedszkola zadbała Ewa Znamińska-ogrodnik, która zaprojektowała i bezpłatnie urządziła piękny ogród .
Dzięki prężnej działalności przedszkola chętnych z roku na rok przybywało. Przedszkole mogło jedynie przyjąć tylko 42 dzieci.
Nowe warunki lokalowe pozwoliły od września 1998 roku na zorganizowanie „zerówki” w budynku przedszkola . Ze względu na dużą ilość dzieci, część sześciolatków była dowożona do pobliskiego przedszkola w Zaworach. Taka organizacja trwała do roku szkolnego 2001/2002.
Z początkiem lat dziewięćdziesiątych przywrócono rodzicom prawo do pobierania przez ich dzieci nauki religii w szkołach państwowych (od 1991 roku traktowanych już jako szkoły publiczne) i w punktach katechetycznych, stosownie do ich wyznania oraz osobistych przekonań.
Natomiast w 1998 roku wprowadzono – zgodnie z ustaleniami Konkordatu – nauczanie religii w przedszkolach publicznych. Nauczycielami religii zajmują się osoby dysponujące nie tylko odrębnymi kwalifikacjami, ale i tzw. misją kanoniczną, podlegając przy tym przepisom ustawy Karta Nauczyciela. Muszą być więc zatrudnione przez odpowiednie władze kościelne.
W roku szkolnym 1997/1998 w grupie 3,4 i 5-latków odbywała się lekcja religii w ilości jednej godziny tygodniowo . Katechetką była wówczas Barbara Adamczyk. W Roku szkolnym 1999/2000 jako nauczyciela religii zatrudniono Joannę Wenta. Od roku szkolnego 2002/2003 dla 3- i 4-latków oraz 5-latków wprowadzono jednogodzinną katechezę, a z kolei dla sześciolatków dwie godziny tygodniowo. Rok później lekcje religii odbywały się w ilości dwóch godzin tygodniowo (do 2005 roku). Nauczycielem katechezy od roku szkolnego 2004/2005 była Sylwia Konkol.
W roku szkolnym 1997/1998 zorganizowano w przedszkolu po raz pierwszy odpłatne zajęcia z języka angielskiego, w poniedziałki i czwartki (2x30 minut), które poprowadziła Małgorzata Lesińska.
Wprowadzona w życie z dniem 1 stycznia 1999 roku reforma samorządowa przebudowała władze publiczne i układ terytorialny kraju w sferze oświaty. W rzeczywistości oznaczało to, że od tej pory kuratoria oświaty przestały być organem prowadzącym dla placówek oświatowych. Z kolei kontrole obowiązku szkolnego sprawuje dyrektor szkoły. Wszystkie publiczne przedszkola, także specjalne oraz integracyjne są już zakładane i prowadzone przez samorządy gminne, które w swoim zakresie ustalają sieć i granice obwodów szkolnych. Gminy otrzymują od państwa subwencję na zadania oświatowe realizowane w przedszkolach.
W roku szkolnym 1999/2000 postanowiono wydłużyć godziny funkcjonowania placówki od godz. 6.30 do 16.00, co zapewniało rodzicom wcześniejszą opiekę nad ich pociechami. W tym samym roku przedszkole oferowało dodatkowe i bezpłatne zajęcia z logopedii, które prowadziła Genowefa Puzdrowska. W roku szkolnym 2001/2002 na liczne prośby rodziców zorganizowano odpłatne zajęcia z rytmiki. W roku szkolnym 2002/2003 oprócz zajęć dodatkowych tj. języka angielskiego i rytmiki postanowiono zorganizować zajęcia z tańca, opłacane przez rodziców. Rok później zorganizowano bezpłatne zajęcia z gimnastyki korekcyjnej.
W 1998 roku chmieleńskie przedszkole wzbogaciło się o zestaw materacy rehabilitacyjnych, co pozwoliło na prowadzenie zajęć rehabilitacyjnych. Na zakup materaców zorganizowano wśród chętnych rodziców zbiórkę pieniędzy. W rezultacie Rada Rodziców znalazła sponsora wśród radnych z partnerskiej gminy Hamminkeln w Niemczech.
W roku szkolnym 2001/2002 ilość dzieci znacznie przewyższała możliwości lokalowe. Na skutek likwidacji przedszkola w Zaworach (2001 r.), wszystkie dzieci 6-letnie pozostawały jedynie pod opieką Przedszkola Samorządowego w Chmielnie. Dwie małe sale w przedszkolu nie były w stanie pomieścić i odpowiednie przygotowywać do nauki sześciolatków. Wówczas na prośbę Anny Adamczyk, którą kierowała do zarządu gminy, a później decyzją Urzędu Gminy na potrzeby zerówki zostało udostępnione pomieszczenie w części piwnicznej w miejscowym Gminnym Ośrodku Kultury, Sportu i Rekreacji . Przy współpracy z wójtem gminy i dyrektorką chmieleńskiego GOKSiR-u udało się tam stworzyć jeden oddział dzieci 6-letnich. Wychowawczynią od momentu powstania zerówki, czyli od 2002 roku była Elżbieta Kwidzińska.
Obecny budynek przedszkola mieści się w samym centrum wsi, w pobliżu Urzędu Gminy, Kościoła, Urzędu Pocztowego, Banku Spółdzielczego, Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Ośrodka Kultury, Sportu i Rekreacji.
Jest to piętrowy budynek. Parter w całości użytkowany jest przez przedszkole (dzierżawa do 2007r.), natomiast piętro jest własnością parafii i tylko w miesiącach letnich zajmują je oazy.
W budynku znajdują się następujące pomieszczenia: dwie sale, kuchnia, sanitariaty oraz biuro. Przy budynku znajduje się plac zabaw dla dzieci o powierzchni ok. 700m2 .
W przedszkolu brakuje magazynów żywnościowych, pomieszczeń gospodarczych, sali do prowadzenia zajęć dodatkowych oraz sali gimnastycznej. Brak magazynów żywnościowych powoduje niemożność wprowadzenia pełnych obiadów w przedszkolu. W przedszkolu przygotowuje się śniadanie (kanapki) i podwieczorek (owoce, ciastka, jogurty). Zupy przygotowywane są w Szkole Podstawowej w Chmielnie i przynoszone w termosie przez pracowników obsługi przedszkola.
Brak pomieszczenia gospodarczego powoduje, iż pracownicy obsługi nie mają gdzie ulokować zabawek i sprzętu przeznaczonego do naprawy lub okresowego przechowania. Brak sali do zajęć dodatkowych i sali gimnastycznej powoduje, że w niektórych sytuacjach grupy muszą zamieniać się salami. Nauczycielom pracę utrudnia również odległość łazienek od sali, gdzie tracą chwilową kontrolę nad dziećmi korzystającymi z WC. Sytuacja taka nie sprzyja wymogom bezpieczeństwa i higieny pracy.
Sale zabaw wyposażone są w stosunkowo nowe meble: stoliki, krzesełka i szafki. Baza materialno-dydaktyczna zapewnia dobre warunki do realizacji zadań edukacyjnych, pracy indywidualnej i zespołowej, a także sprzyja różnorodnej aktywności dzieci, zgodnie z ich potrzebami i możliwościami rozwojowymi . Pomoce dydaktyczne są nowoczesne i optymalnie wykorzystywane. Systematycznie wyposaża się przedszkole w sprzęt i pomoce zgodnie z planem pracy. Przedszkole utrzymuje ład i porządek. Pomieszczenia są estetyczne i kolorowe, a prace dzieci wykorzystywane są do ich ozdoby. Zarówno przedszkolaki, jak i pracownicy dbają o wystrój i wygląd przedszkola. Obiekt i teren przedszkola są stale modernizowane.
Z dniem 1 września 2002 roku Przedszkole Samorządowe w Chmielnie jest organizacyjnie przygotowane na przyjęcie 66 wychowanków .
Z związku z zaniedbaniami sprzed lat nie istnieje jakikolwiek dokument założenia chmieleńskiego przedszkola. Przedszkole posiada jedynie orzeczenie organizacyjne oraz uchwałę Rady Gminy Chmielno w sprawie nazwy przedszkola. W myśl uchwały Nr XX/194/2005 Rady Gminy Chmielno z dnia 30 sierpnia 2005 r. w sprawie nazwy samorządowego przedszkola Rada Gminy uchwala i stwierdza, że prowadzone przez gminę przedszkole nosi nazwę „Przedszkole Samorządowe w Chmielnie .
W roku szkolnym 2002/2003 z tytułu utworzenia stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej przedszkole otrzymało 18 tys. złotych na zakup zestawu komputerowego z oprogramowaniem, drukarkę, meble, sprzęt rehabilitacyjny, sprzęt dydaktyczny i pomoce dydaktyczne, sprzęt nagłaśniający oraz aparat fotograficzny.
Obecnie (dane za rok szkolny 2004/2005) chmieleńskie przedszkole jest placówką samorządową liczącą trzy oddziały:
1) I oddział dzieci 6-letnich (26 dzieci w sali Gminnego Ośrodka Kultury),
2) II oddział dzieci 5 i 6-letnich (17 dzieci),
3) III oddział dzieci 3,4-letnich (21 dzieci) .
W roku szkolnym 2004/2005 swoją opieką i wychowaniem obejmowało łącznie 64 dzieci, w tym 31 sześciolatków.
Do zajęć dodatkowych, opłacanych przez rodziców należy język angielski (od 1997 roku), rytmikę (od 2001 roku), zajęcia nauki tańca (od 2002 roku), zajęcia plastyczne (od 2003 roku) oraz gimnastykę korekcyjną (od 2003 roku).
W celu poprawienia warunków lokalowych w 2004 roku dokonano generalnego remontu sali dzieci 6-letnich w miejscowym Gminnym Ośrodku Kultury, Sportu i Rekreacji. Remont wykonany był ze środków pozyskanych z Unii Europejskiej.
W trakcie przerwy wakacyjnej (lipiec i sierpień) w 2005 roku trwały prace remontowe, polegające na malowaniu sal, malowaniu sprzętu zabawowego na placu zabaw oraz wymianie wykładziny podłogowej w korytarzach.
W latach 1990-2005 kadra pedagogiczna chmieleńskiego przedszkola wypełniała nałożone na nią obowiązki wobec takiej liczby wychowanków, jaką pokazuje tabela nr 2.

Tabela nr 2. Liczba dzieci w Przedszkolu Samorządowym w Chmielnie w latach
1990-2005

Rok szkolny
liczba dzieci ogółem
zerÓwka
1990/1991 30 -
1991/1992 28 -
1992/1993 31 -
1993/1994 31 -
1994/1995 30 -
1995/1996 30 -
1996/1997 32 -
1997/1998 35 -
1998/1999 29 -
1999/2000 36 23
2000/2001 34 13
2001/2002 56 26
2002/2003 62 26
2003/2004 60 29
2004/2005 64 31

Źródło: Projekty organizacji pracy przedszkola za lata 1990-2005 uzyskane od Anny Adamczyk - dyrektora Przedszkola Samorządowego w Chmielnie.

Program wychowawczy tutejszego przedszkola opiera się na szerokiej współpracy ze środowiskiem lokalnym: Samorządem Gminy, miejscowym kościołem, Gminnym Ośrodkiem Kultury, Sportu i Rekreacji, chmieleńskim oddziałem Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, członkami kaszubskiego zespołu folklorystycznego „Chmielanie” i „Pleskota”, Ośrodkiem Zdrowia, Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej i Ośrodkiem Opieki, Środowiskowym Domem Samopomocy, Policją, Strażą, Urzędem Pocztowym i Bankiem Spółdzielczym. Ponadto doskonale układa się współpraca z wieloma placówkami oświatowymi i innymi instytucjami na terenie gminy, powiatu i województwa .
Poprzez współpracę ze środowiskiem umożliwia się dzieciom nie tylko zdobywanie wiedzy, ale również mobilizację do udziału w różnych programach zaprzyjaźnionych instytucji m.in. podczas realizacji programu „Bezpieczny Krok Naprzód” przedszkole otrzymało w 2004 roku bezpłatnie sprzęt edukacyjny „Autochodzik” o wartości ok. 4 tysięcy złotych . Przedszkole jako jedno z niewielu w województwie pomorskim zostało wytypowane do współpracy w realizacji edukacji komunikacyjnej.
Dzieci w zakresie wychowania komunikacyjnego brały udział w zabawach związanych z bezpiecznym poruszaniem się po drogach, poznały niektóre znaki drogowe, zasady przechodzenia przez jezdnię oraz zasady chodzenia poboczami (jeżeli nie ma chodnika). Zapoznały się z pojęciem skrzyżowanie ulic oraz zasadami działania sygnalizacji świetlnej. Rozwiązywały zagadki dotyczące ruchu ulicznego. W tym czasie przedszkolaki odwiedziły Posterunek Policji w Chmielnie i zapoznały się z pracą policjanta. Dowiedziały się, jak należy ubierać się, aby być widocznym na drodze, w związku czym otrzymały znaczki odblaskowe.
W całorocznym programie przedszkolnym istotne miejsce zajmuje odwiedzanie różnych instytucji życia publicznego.
Miejscowa biblioteka jest miejscem, do którego zazwyczaj pierwszy raz przychodzą przedszkolaki ze swoimi nauczycielkami . Wprowadzone w rolę aktywnego czytelnika, dziecko poznaje zasady korzystania ze zbiorów biblioteki. W ramach wspólnych działań biblioteka i przedszkole wskazują na korzyści płynące z czytelnictwa i uczą właściwego obchodzenia się z książkami. Takie spotkania mają kształtować i rozwijać postawę małego czytelnika, a zarazem miłośnika książek. Placówka przedszkolna ma na celu wychowanie przyszłych czytelników. W chmieleńskim przedszkolu odbywają się systematyczne spotkania z rodzicami, którzy na miejscu czytają bajki i książki najmłodszym.
Poprzez realizację zadań z wychowania zdrowotnego chmieleńska placówka włącza się do profilaktyki zdrowotnej. W ciągu dotychczasowej pracy wdrożono dzieci do zachowań prozdrowotnych na spacerach, wycieczkach, zabawach i w innych sytuacjach, mających na celu bezpieczeństwo dzieci oraz kształtowanie codziennych nawyków higienicznych: mycie rąk, zębów, kultury jedzenia itd. Poprzez wizyty w miejscowym Ośrodku Zdrowia dzieci mają okazje zapoznać się z pracą lekarza, pielęgniarki, aptekarki i stomatologa. W ciągu roku spotykają się z higienistką szkolną, która uświadamia ich o konieczności zabiegów zdrowotnych dla zdrowia i właściwego funkcjonowania organizmu.
W rocznym planie wycieczek nie zabrakło nigdy wycieczek do oliwskiego zoo, oceanarium, Muzeum Kaszubskiego w Kartuzach, Komendy Powiatowej Straży Pożarnej w Kartuzach czy zakładu ceramiki „Genius” w Chmielnie.
Tradycją przedszkola jest zapraszanie rodziców i rodzin dzieci na uroczystości przedszkolne z okazji: rozpoczęcia roku szkolnego, Mikołajek, Wigilii, Dnia Babci, Dnia Matki, Dnia Ojca, Balu Karnawałowego z udziałem Babci i Dziadka, Powitania Wiosny, Sobótek czy pożegnania starszaków. Dzieciaki mają wtedy najlepszą okazję, aby zaprezentować swoje umiejętności w programach artystycznych.
Rodzice biorą czynny udział w organizowaniu przedstawień teatralnych w ich wykonaniu, zabaw tematycznych, dotyczących ich pracy zawodowej, wycieczek, uroczystości i innych imprez.
Największym powodzeniem od kilku lat cieszą się imprezy, w których uczestniczą całe rodziny przedszkolaków. Istotne jest włączanie rodziców do wspólnych przedsięwzięć np. z okazji Święta Pieczonego Ziemniaka czy Pikniku Rodzinnego, organizowanego zazwyczaj w plenerze.
Do tradycji przeszła organizacja Święta Ziemniaka , która od 1999 roku na stałe wpisała się w kalendarz imprez przedszkolnych. Przez pierwsze dwa lata uroczystość była obchodzona na terenie przedszkola. Od 2001 roku odbywa się w plenerze, na terenie pobliskiego ośrodka „Relaks”. W Święto Ziemniaka organizuje się wiele konkursów z wykorzystaniem warzyw i owoców, m.in. mamy wykonują kukiełki z ziemniaków, ojcowie rywalizują w obieraniu ziemniaków, w zbieraniu ziemniaków na czas czy rzucie do celu. Odbywają się różne konkurencje sprawnościowe. Nagrody konkursowe dla uczestników pozyskuje Rada Rodziców od sponsorów. Dzieci z okazji tego święta przygotowują część artystyczną (wiersze, piosenki, inscenizacje). Rodzice przygotowują potrawy z owoców i warzyw, a zwłaszcza z ziemniaka.
Co roku w grudniu z okazji przypadających Mikołajek przedszkolaki wspólnie z rodzicami obchodzą to święto . W 2001 roku po raz pierwszy imprezę zorganizowano dla szerszego środowiska w miejscowym Gminnym Ośrodku Kultury, Sportu i Rekreacji. W imprezie wzięły udział dzieci z przedszkola i inne w wieku przedszkolnym (ok. 80 dzieci, w tym 42 przedszkolnych) wraz z rodzicami. Rada Rodziców z zebranych funduszy zakupiła dla przedszkola instrumenty muzyczne, w celu wykorzystania na zajęciach rytmiki.
Początkowo Bal Karnawałowy odbywał się wyłącznie tylko dla dzieci przedszkolnych. Jednak, gdy w grudniu 1997 roku placówka zmieniła siedzibę na większą, do zabawy karnawałowej zaproszono Babcie i Dziadków przedszkolaków. I tak w styczniu 1998 roku bal odbył się w nowym budynku przedszkola. Ze względu na dużą ilość uczestników od stycznia 2001 roku impreza jest corocznie organizowana w sali chmieleńskiego GOKSIR-u .
Przy znacznym udziale rodziców co roku w dzień wolny od pracy, zazwyczaj w niedzielę jest organizowany Piknik Rodzinny. Jest to impreza plenerowa, w której uczestniczą całe rodziny przedszkolaków. Tradycją jest występ rodziców w formie przedstawienia teatralnego w ich wykonaniu.
Rodzice akceptują wiele pomysłów, a zwłaszcza te, które pozwalają im na czynny udział w życiu przedszkola. Rozumieją bowiem, iż najważniejsze jest współdziałanie, wspólne osiąganie tych samych celów przez przedszkole i rodziców. Zadanie to zostało zawarte w statucie przedszkola, planie rozwoju przedszkola, a także w programie wychowawczym przedszkola.
Przedszkole Samorządowe w Chmielnie już od kilku lat ściśle współpracuje z rodzicami, nie tylko korzystając z ich pomocy i ofert, ale także angażując ich do wspólnych prac z dzieckiem, zarówno na terenie przedszkola, jak i w domu. Co najmniej dwukrotnie w roku organizuje się ogólne spotkania z rodzicami w celu omówienia ważnych dydaktycznych i opiekuńczo-wychowawczych problemów. Nauczyciele kontaktują się z rodzicami systematycznie, gdy zachodzi taka potrzeba. Organizują zajęcia, na których rodzice mogą obserwować metody, formy zajęć oraz postępy własnego dziecka.
Ważną formą zachęcania do współpracy jest uczestnictwo rodziców w grupach zadaniowych odpowiedzialnych za:
1) pomoc w organizowaniu uroczystości i imprez,
2) sporządzanie jadłospisów,
3) przygotowywanie scenografii i przedstawień dla dzieci,
4) wykonywanie strojów do przedstawień teatralnych,
5) przedstawianie swoich zawodów,
6) udział w organizowaniu zabaw tematycznych,
7) udział w pracach gospodarczo-porządkowych.
Opinie, oczekiwania i inicjatywy rodziców są uwzględniane w planowaniu pracy przedszkola. Opinia rodziców to ważna i pożyteczna informacja dla przedszkola, gdyż przyczynia się do poprawy jakości pracy. Jakość ta jest mierzona stopniem zadowolenia rodziców oraz poziomem zaspokajania ich oczekiwań.
W Przedszkolu Samorządowym w Chmielnie bada się oczekiwania rodziców związane z edukacją przedszkolną i podejmuje działania wynikające z ich inicjatywy. Od 1999 roku prowadzi się badania oczekiwań i pozyskuje się opinie rodziców za pomocą ankiet i rozmów indywidualnych.
W zakresie programu związanego z edukacją ekologiczną rozwija się u dzieci zainteresowania przyrodnicze i ekologiczne. Polega to na kształtowaniu rozwoju i inspirowaniu twórczych działań, kształtowaniu poczucia odpowiedzialności za stan środowiska przyrodniczego, a co za tym idzie prawidłowej postawy ekologicznej u dziecka.
W zakresie rozwijania zainteresowań ekologicznych u dzieci, przedszkolaki co roku biorą udział w akcji „Sprzątanie świata” oraz całorocznej zbiórce zużytych baterii. Co roku we wrześniu dzieci poznają drogę „Od ziarenka do bochenka”. W tym celu uczestniczą w wycieczce do Młyna Gospodarczego w Chmielonku oraz miejscowej piekarni, gdzie na miejscu zapoznają się z procesem powstawania gotowego wyrobu, czyli chleba. Podczas zajęć praktycznych w przedszkolu poznają walory zdrowotne warzyw i owoców.
W ramach realizacji programu dzieci poznawały różne zjawiska przyrodnicze oraz różne środowiska przyrodnicze: ogród, sad, las, pole, jezioro, morze oraz łąkę. Zapoznawały się z zasadami zachowania w tych środowiskach.
Zamierzeniem przedszkola jest wychowanie dzieci na odpowiedzialnych obywateli, którzy dbają o bezpieczeństwo swoje i innych. Aby docenić znaczenie tych instytucji, co roku przedstawiciele Policji i Straży Pożarnej odwiedzają miejscową placówkę.
Przedszkole dba o swoje kaszubskie korzenie, a w oparciu o regionalny program, który aktywnie realizuje bierze udział w kształtowaniu tożsamości regionalnej u dzieci. Główne cele główne programu to umożliwienie poznania regionu i jego kultury oraz wprowadzenie w życie kulturalne wspólnoty lokalnej oraz kształtowanie tożsamości narodowej w aspekcie tożsamości regionalnej.
W ramach realizacji programu dzieci wzięły udział w wycieczce do Kaszubskiej Izby Regionalnej „Remus” w Chmielnie oraz Muzeum Ceramiki Kaszubskiej Neclów. Ponadto zwiedziły Kościół parafialny, ozdobiony wzorami haftu kaszubskiego i zabytkowy Młyn Gospodarczy w Chmielonku. Podczas pieszych wędrówek po okolicy poznały budynki przedstawiające starą architekturę kaszubską.
W ramach realizacji programu regionalnego dzieci brały udział w konkursach regionalnych: Masek i Maszkar Gwiazdkowych, Moje Kaszuby, Piękno mojej miejscowości, Rodny Mòwë czy Sobótek.
W tradycje przedszkola na trwałe wpisały się spotkania dla dzieci z miejscowymi twórcami ludowymi , do których należą kaszubscy gawędziarze, hafciarki, garncarze, malarka, członkowie Regionalnego Zespołu Pieśni i Tańca „Chmielanie” i członkowie Regionalnego Zespołu „Pleskota”.

Chmieleńskie przedszkolaki biorą aktywny udział w różnych konkursach, zawodach, przeglądach np. Jasełka i pokazach, w których zdobywają dużo nagród zbiorowych i indywidualnych. Umiejętność stawiania celów oraz ciągłe szukanie lepszych dróg ich realizacji przyczyniło się do kolejnego sukcesu placówki .
Działalność przedszkola opiera się w dużej mierze na partnerstwie z rodzicami. Osiągnięcie partnerstwa środowiska najbardziej zainteresowanego właściwym kształceniem osobowości przedszkolaka, czyli rodziców pozwoliło zdobyć naszej placówce jako jednej z nielicznych w województwie Pomorski Certyfikat Jakości Edukacji w zakresie standardu „Rodzice są partnerami w podejmowanych przez przedszkole działaniach”. To wyróżnienie można uznać jako sukces samych W planowaniu pracy przedszkola uwzględnia się zadania określone w podstawie programowej wychowania przedszkolnego, programach wychowania przedszkolnego dopuszczonych przez MEN oraz potrzeby społeczności przedszkola.
Przedszkole posiada pięcioletni i roczny program rozwoju przedszkola, pięcioletni i roczny plan mierzenia jakości pracy przedszkola oraz wieloletni plan doskonalenia nauczycieli.
Przedszkole posiada szczegółowe plany roczne, harmonogram posiedzeń rady pedagogicznej, plan współpracy z rodzicami i plan współpracy ze środowiskiem lokalnym. Pracuje zgodnie z określonymi kierunkami pracy. Przedszkole posiada statut wraz z załącznikami.
rodziców, pracowników i osobisty sukces dyrektor placówki Anny Adamczyk.

Przedszkolowo.pl logo